شرح بیماری آرتریت
آرتریت مرتبط با پسوریازیس التهاب مفاصل مجاور ضایعات پوستی و ناخنی پسوریازیس است. هر یک از مفاصل بدن ممکن است درگیر شوند، ولی عمدتاً مفاصل انگشتان و مهرههای کمری و گردنی مبتلا میشوند. این اختلال معمولاً خفیف بوده و بیشتر بین سنین ۳۵-۳۰ سال شروع شده و در سراسر زندگی به طور متناوب ادامه مییابد.
علایم شایع
درد، تورم، محدودیت حرکت، احساس درد هنگام لمس و گرمی مفاصل مبتلا
پوسته ریزی پوست
ناخن های چالهدار، برجسته و زرد رنگ
خستگی و تب (گاهی)
علل
استعداد ابتلا به آرتریت مرتبط با پسوریازیس ممکن است ارثی باشد. واکنش ایمنی نسبت به یک عفونت استرپتوکوکی
ناشناخته (علت این اختلال معمولاً ناشناخته است) صدمات جسمی یا روحی (به ندرت)
عوامل افزایش دهنده خطر
عفونتهای استرپتوکوکی (به ندرت)
سابقه خانوادگی آرتریت روماتویید یا پسوریازیس
پیشگیری
اقدام فوری برای درمان آنتیبیوتیکی عفونتهای استرپتوکوکی
عواقب مورد انتظار
این اختلال در حال حاضر غیر قابل علاج محسوب میگردد. مشخصه این بیماری دورههای مکرر فروکش و شعله ور شدن به طور حاد است. البته علایم بیماری با درمان قابل تسکین یا کنترل بوده و موارد معدودی از بهبود خودبهخود بیماری در مقالات پزشکی گزارش شده است. تحقیقات علمی درباره علل و درمان بیماری آرتریت ادامه داشته و این امید وجود دارد که درمانهایی مؤثرتر و در نهایت علاجبخش عرضه گردد.
عوارض احتمالی
پیشرفت به سوی آرتریت مزمن و ناتوانی شدید در حرکت ممکن است رخ دهد (به ندرت)
درمان
بررسیهای تشخیصی ممکن است شامل آزمایشهای خون از نظر عامل روماتویید و پادتنهای ضد هسته (ANA) ، و رادیوگرافی مفاصل باشد.
هدف درمانی عبارتست:
از کنترل ضایعات پوستی و التهاب مفصلی
بیحرکت کردن مفاصل مبتلا با آتل ممکن است انجام شود.
برای تخفیف درد مفصلی از گرم کردن مفصل استفاده کنید. برای این منظور استفاده از آب داغ، جریانهای گردابی، لامپهای گرمایی، امواج ماوراء صورت یا دیاترمی همگی مؤثرند.
برنامهریزی دورههای منظم آفتاب گرفتن در حد متوسط کمک کننده است. اگر گرم کردن مفاصل باعث تسکین درد نشد، کمپرس سرد را امتحان کنید.
اشعه درمانی PUVA (تاباندن اشعه ماوراءبنفش پر شدت پس از تجویز داروی پسورانی) برای ضایعات پوستی مؤثر است.
داروها
برای ناراحتی خفیف، استفاده از داروهای بدون نسخه نظیر آسپیرین ممکن است کافی باشد.
برای کاهش التهاب مفصلی از داروهای ضدالتهابی غیراستروییدی، تزریق کورتون به داخل مفاصل مبتلا (گاهی) و داروهای سرکوبگر دستگاه ایمنی نظیر متوترکسات ممکن است استفاده شود.
فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری
در طی دوره شعلهوری بیماری استراحت نمایید و پس از آن فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های طبیعی خود را به تدریج از سر بگیرید. سعی کنید فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های بیرون از خانه در تماس با آفتاب را افزایش دهید.
اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان دارای علایم آرتریت مرتبط با پسوریازیس باشید.
اگر دچارعلایم جدید و غیر قابل توجیه شده اید. داروهای تجویزی ممکن است با عوارض جانبی همراه باشند.
آرتریت روماتوئید
آرتریت روماتوئید، یک بیماری خودایمنی است که در آن بدن به تخریب بافتهای خود میپردازد. این بیماری مفصل، کیسههای زلالی، غلاف وتر، عضلات و بافتهای اطراف را درگیر میسازد. با پیشرفت بیماری، اندامهای داخلی نظیر قلب، ریهها، خون، چشمها، پوست و اعصاب بدن نیز ممکن است تحت تاثیر قرار بگیرند.
منشا و دلیل اصلی آرتریت مشخص نیست، اما عوامل ژنتیکی، استرس زیاد، سیگار، الکل و شیوه زندگی افراد در بروز آن میتواند موثر باشد. نسبت ابتلای زنان به مردان سه به یک است و زنان بیشتر دچار این بیماری میشوند. همچنین احتمال از دست دادن حجم عضلانی و افزایش بافت چربی در زنان مبتلا، بیشتر از مردان است. معمولا آرتریت روماتوئید بین ۲۰ تا ۵۰ سالگی بروز میکند، اما بروز آن در سنین پایینتر یا بالاتر نیز ممکن است وجود داشته باشد.
علائم روماتیسم مفصلی تقریبا مشابه علائم آرتروز است. اما با مراجعه به پزشک و انجام آزمایش خون و اشعه ایکس میتوان آن را تشخیص داد. اگر این دو بیماری بموقع تشخیص داده شوند و مورد معالجه قرار بگیرند، به طور قابل توجهی میتوان از پیشروی آنها جلوگیری کرد. اما تا به حال درمانی قطعی برای آنها کشف نشده است.
از علائم تا درمان آرتریت روماتوئید
درد و تورم در مفاصل، خستگی و ضعف، احساس خشکی و کاهش دامنه حرکتی در مفاصل، بخصوص هنگام صبح، بالا و پایین شدن ناگهانی درد در طول روز از جمله علائم این بیماری است. البته در مراحل پیشرفت این بیماری بروز تغییر شکل در مفاصل رخ میدهد و برجستگیهای ناشی از آرتریت روماتوئید ایجاد میشود.
در این میان فیزیوتراپی و فعالیت ورزشی برای حفظ آمادگی بدن، استفاده از مسکنها و داروهای ضدالتهاب، استفاده از داروهای ایمنسازی بدن، درمانهای موضعی با استروئید و جراحی اندامهای تغییرشکلیافته از جمله درمانهای این بیماری محسوب میشوند.
ورزش، راهکاری مناسب برای درمان آرتریت
خواب و میزان استراحت افراد مبتلا به این بیماری باید کافی باشد، یعنی تقریبا نیمی از شبانهروز را باید استراحت کنند، مخصوصا اگر دچار درد و التهاب مفصلی هستند. از طرف دیگر باید فعالیت بدنی مناسب و منظمی در طول روز داشته باشند، زیرا روماتیسم مفصلی کمکم باعث ایجاد محدودیت حرکتی میشود، بنابراین به هیچ عنوان ورزش نباید از برنامه روزانه این بیماران حذف شود. حتی در مراحل خیلی شدید نیز فرد باید فعالیت بدنی خود را در حد دامنه حرکتی مفاصلش داشته باشد.
انتخاب نوع فعالیت ورزشی بستگی به میزان پیشروی روماتیسم دارد. اگر فرد در مراحل ابتدایی این بیماری باشد، آزادی عمل بیشتری برای پرداختن به فعالیت بدنی دارد. اما در موارد شدیدتر راه رفتن و ایروبیک در آب میتواند برای شخص مفید باشد. داخل آب، وزن بدن کاهش یافته و شناوری و آزادی حرکت بیشتر است.
هنگامی که این بیماری و خشکی مفاصل پیشروی زیادی کرده باشد، ورزشهای سخت و وزنههای سنگین باعث تخریب بیشتر مفاصل میشود، در عین حال حفظ انعطاف و قدرت عضلانی با انجام ورزشهایی که منجر به تحرک شوند مفید است. انجام حرکات کششی در آب گرم و جکوزی از خشکی و درد مفاصل میکاهد.
کم کردن وزن بدن فشار وارده بر مفاصل را کاهش میدهد. ورزش ایروبیک سبک، حرکات کششی، شنا، ایروبیک در آب، دوچرخهسواری و پیادهروی با دو چوبدستی میتواند به حفظ دامنه حرکتی مفاصل کمک کند.
**** **** ****
تیم تولید محتوای سایت توت مدیا امیدوار است این مقاله مورد استفاده شما قرار گرفته باشد.
TooTmedia تحقیق-مقاله -آموزش